We zeggen nee, maar denken mee...
`Wij willen hem niet zien, horen of ruiken`, aldus de gemeenteraad van Schiedam over het verlengen van de A4. Op donderdagavond 22 juni 2006 ging de raad van Schiedam toch akkoord met het uitvoeringsconvenant, waarbij de A4 grotendeels verdiept wordt aangelegd. Van alle politieke partijen uit Schiedam stemde alleen Groen Links tegen het ondertekenen van de overeenkomst.
Griegplein, Europaflat, op de achtergrond Vlaardingen Holy, ertussen het dijklichaam (Foto: Roovers, 1970. GAS beeldnummer 07865 )
Bij de discussie over het convenant ging het niet om de vraag of de stad nu voor of tegen de aanleg is, maar om het ondertekenen van de overeenkomst. Wel tekenen zou betekenen dat Schiedam mee mag blijven onderhandelen over de precieze invulling van de A4. Dan kan de gemeente op haar beurt ook blijven verwijzen naar alternatieven, zoals verbreding van de A13/A16. Het college van burgemeester en wethouders en het merendeel van de politieke partijen blijven zich echter verzetten tegen de komst van de A4. Uiteindelijk was voor de meeste partijen het feit dat men kon blijven onderhandelen van doorslaggevend belang om voor te stemmen. Zou Schiedam niet akkoord zijn gegaan met het convenant, dan speelde de stad geen rol meer in verdere onderhandelingen.
Deze beslissing was een doorbraak in het gesteggel over het omstreden A4 traject tussen Delft-Zuid en Schiedam. Vier maanden voor de doorbraak besloten de wethouders van Schiedam en Vlaardingen het convenant van maart 2006 niet te tekenen. De toegezegde 511 miljoen euro voor de aanleg, zou te weinig zijn om voldoende maatregelen te treffen tegen onder andere geluidsoverlast.
Dat Schiedam tegen de aanleg van de verlengde A4 is, kwam niet zomaar uit de lucht vallen. Vanaf midden jaren zeventig kwamen uit steeds meer verschillende hoeken protesten tegen de aanleg. Buitengesloten groepen, waaronder de gemeenten Schiedam en Vlaardingen, gingen niet meer akkoord met de verdere aanleg. Opvallend is wel dat in de jaren zestig alle betrokken partijen de verlengde A4 als noodzakelijk zagen. Ruim tien jaar later was het intact laten van de bufferzone (een groene zone in een stedelijk gebied) Midden-Delfland belangrijker dan het aanleggen van de snelweg. Vooral oud-wethouder Chris Zijderveld ontpopte zich als een grote tegenstander van de A4.
Het logo van de stad Schiedam
In de jaren die hierop volgden bleef Schiedam geen voorstander om de A4 te verlengen. In plaats van vergroten van het wegennet pleitte Schiedam in 1996 voor uitbreiding van stelsel van openbaar vervoer. Om de woonomgeving goed leefbaar te houden zou er meer geïnvesteerd moeten worden in het openbaar vervoer. Op basis van deze gedachte pleitte Schiedam voor een alternatieve A4. Geen autosnelweg maar een sneltram-verbinding met Delft op de al bestaande zandlichamen.
Vanaf midden jaren zeventig is Schiedam een fel tegenstander van de verlengde A4 geworden. Het credo `we zeggen nee, maar denken mee` illustreert goed het hedendaagse gedachtegoed van Schiedam over de verlenging van de A4.
Ga voor onderzoek naar dit thema ook:
⇒ Naar de verwijzingen
⇒ Naar de foto's
⇒ Naar de bronnen